Harden

 

 

 

Gereedschapsstaal (GS) wordt meestal geassocieerd met gereedschapsmakerij en vormenbouw. Maar het kent ook toepassingen in vele andere gebieden waar eigenschappen zoals hardheid, slijtvastheid, treksterkte en taaiheid vereisten zijn.  Men kan 2 hoofdgroepen onderscheiden, laaggelegeerd en hooggelegeerd met daarin nog drie subgroepen naargelang het toepassingsgebied, GS voor koudwerk, voor warmwerk en plasticinjectie. De verbinding van Fe met koolstof en elementen als Si, Mn,Cr,Ni en andere zijn de basis van gereedschapsstaal en geven het na het harden de gevraagde eigenschappen. Door moderne productietechnieken zoals smelten in elektrische ovens, de Electric Arc Furnace en verschillende secundaire smelttechnieken zoals vacuümhersmelten en -ontgassen en Electro Slag Refining (ESR) krijgt GS een heel hoge graad van zuiverheid.

De eigenschappen van gereedschapsstalen worden bepaald door een warmtebehandeling. Zonder harden en ontlaten blijven de eigenschappen onbenut en zijn deze materialen voor gebruik in gereedschappen waardeloos. Het secundaire hardingsgebied geeft een zeer goede basis voor lage temperatuurcoatings zoals bvb plasmanitreren en de verschillende typen PVD-coatings.Met computergestuurde hogedruk-vacuümovens is harden vandaag zodanig onder controle dat bijna geen foute hardheden noch scheuren noch breuken voorkomen. Hierdoor zijn maatveranderingen heel erg goed onder controle.